ท่านไหลซีเป็นสหายของพ่อข้า
ท่านเป็นผู้แทนฮ่องเต้ มาปฏิบัติภารกิจลับ
ระหว่างที่เจ้าศึกษาอยู่ในราชสำนัก เรานิยมชมชอบเจ้า
เราไว้ใจ...
ให้เจ้ารับหน้าที่ในการกำจัด...
พวกหลบหนีในแถบตะวันตก
นี่เป็นบททดสอบีฝมือบทสุดท้ายของเจ้า
ทำงานให้สำเร็จ เราอาจจะยอมให้เจ้ากลับบ้าน
ฮ่องเต้ทรงประทานดาบอาญาสิทธิ์ให้ท่าน
ซึ่งมีอำนาจตัดสินความเป็นความตายได้
ท่านไหลซีมาแล้ว!
ท่านไม่ใช่ชาวถัง แต่ท่านมาจากญี่ปุ่น
เมื่อใดที่ท่านปรากฏกายที่ด่านชายแดน
ดูราวกับท่านจะต้องรีบไปที่อื่น
พ่อบอกว่า ท่านไหลซีอยากกลับบ้าน
แต่ฮ่องเต้ไม่อนุญาตเสียที
พระองค์ทรงส่งท่านมาที่นี่...
เพื่อนำพวกหลบหนีกลับไปรับโทษ
ท่านมาปฏิบัติหน้าที่ในแดนทุรกันดาร แห่งนี้เป็นเวลา 10 ปีแล้ว
ท่านแม่ วันนี้ข้ามาถึงด่านชายแดนแล้ว
ที่นี่เป็นฐานใหม่ในการปฏิบัติหน้าที่
แม่ทัพเหวินซึ่งประจำอยู่ที่นี่บอกว่า...
อีกไม่นาน ฮ่องเต้จะทรงส่งข้ากลับบ้าน
ข้าอยู่ในดินแดนนี้มา 25 ปีแล้ว
แต่หัวใจข้าไม่เคยห่างจากบ้านเกิด
อีกไม่นานข้าก็จะได้กลับบ้านเสียที
เหวินจู ศึกที่นี่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ข้าเลยขอให้ท่านไหลซี พาเจ้ากลับไปเมืองหลวง
ท่านจะได้กลับบ้านแล้ว
ใช่ ได้กลับเสียที
ทหารนำสาส์นมาแล้ว!
ท่านไหลซี! รับพระราชโองการ!
ตอนข้ายังเด็ก ข้าได้พบผู้หลบหนีท่านหนึ่ง
ทุกคนเรียกเขาว่า "จอมโหด" แซ่หลี่
เขาเป็นข้าหลวงที่มีีฝมือ ในสังกัดของพ่อข้า
แต่เขาไม่ยอมสังหารเชลยชาวเติร์กบางคน จึงมีการแข็งข้อขึ้น
นายกองหลี่บอกให้ปล่อยพวกนั้นไปซะ
นี่มันขัดพระราชโองการนะ!
ท่านแม่ทัพสั่งให้ฆ่าพวกมันให้หมด! พวกเจ้ารออะไรอยู่
แต่นี่ผู้หญิงกับเด็ก!
เราเป็นทหาร ย่อมไม่ฆ่าประชาชนที่ไม่มีอาวุธ
- ปล่อยพวกเขา! - เจ้าขัดคำสั่งเรอะ
- ฆ่ามัน! - ไว้ชีวิตเชลยด้วย!
ปล่อยข้า!
เมื่อฮ่องเต้ทรงทราบ พระองค์กริ้วมาก
และพยายามจับกุมตัวนายกองหลี่นับแต่นั้น
ตอนแรกนายกองหลี่กับกลุ่มทหารที่แข็งข้อ มีอาชีพรับจ้างเฝ้าขบวนขนอูฐ
แต่หลายปีมานี้ ไม่มีใครเห็นพวกเขาเลย
ข้าจะแยกจากพวกเจ้าตรงนี้
ไม่ต้องตามมา จงไปที่ทะเลสาบตะวันตก
แต่งงานซะ และอยู่อย่างสงบสุข
ท่านเสนาบดียุติธรรม...
บอกข้าว่าเจ้าคนที่ถูกประกาศจับ ปรากฏตัวขึ้นอีกแล้ว
ข้าทิ้งหน้าที่ไปไม่ได้เสียแล้ว
ฮ่องเต้ทรงมีพระกรุณาต่อข้ามากเหลือเกิน
เพราะอย่างนี้ ข้าจึงกลับไปไม่ได้
ท่านแม่ โปรดให้อภัยข้าด้วย
เมื่อข้าไปแล้ว
ช่วยมอบสาส์นนี้ให้คนที่มาแทนข้าด้วย
การปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งของนายกองหลี่ ทำให้ท่านไหลซีต้องเปลี่ยนแผน
ข้าจึงต้องติดไปกับขบวนตามล่านั้น ระหว่างเดินทางสู่เมืองหลวง
เจ้าขุย เจ้าต้องรับโทษ!
เยี่ยมมาก!
ทัพที่ด่านประตูเหล็กส่งขบวนสินค้านี้ มาให้ทหารที่ด่านชายแดน
เราเสียอูฐไปห้าตัว ม้าหนึ่งตัว แต่สินค้าอื่นๆ ปลอดภัยดี
หน่วยทหารชายแดนจงรับภารกิจนี้
เตรียมตัวออกเดินทางไปค่าย 18 ลี้!
ส่งของเรียบร้อยแล้ว! ไปได้!
เคลื่อนขบวน!
พายุมาแล้ว!
มีใครอยู่บ้างไหม
มีใครรอดอีกบ้าง
มีไหม
เขายังไม่ตาย!
ดื่มซะ
เจ้าโล้น ข้าเอง
ไสหัวไป!
เจ้าขอทานสกปรก กลับทะเลสาบตะวันตกไปซะ
ไปให้พ้น!
- เจ้ามาจากไหน - ข้ามสันเขามา
รู้ไหมว่าใครเป็นใหญ่ที่นี่
ท่านอัน
ไหนพูดดังๆ ซิ
- ท่านอันเป็นใหญ่ที่นี่ - ไสหัวไปให้พ้น!
ค่าย 18 ลี้อยู่ทางตะวันออก
แต่ทำไมเรามุ่งหน้าไปทางเหนือ
ทางแถบตะวันออกมีแต่พวกเติร์ก กับโจรห้าร้อย เราผ่านไปไม่ได้หรอก
อ้อ
ในขบวนเราก็มีแต่เณรน้อย ที่เอาแต่สวดมนต์ทั้งวัน
นี่ท่าน สวดขอให้ข้าโชคดีหน่อยสิ
เราจะขึ้นเหนือก่อน
แถวนั้นมีน้ำและทุ่งเลี้ยงสัตว์ เราพักกันที่นั่นได้
- จะได้จ้างนักดาบด้วย - จ้างงั้นเรอะ
ค่าจ้างเป็นเงินเท่าไรกัน
ชีวิตเจ้ามีราคาเท่าไรล่ะ
ท่านต้องการคนที่มีสมญาว่า จอมโหดแซ่หลี่
เหยี่ยวตาเดียวแซ่เถา สมุนมือขวาของมัน อยู่ที่ทะเลสาบตะวันตก
เมื่อปีที่แล้วเขาเข้าเมืองมา เอาวัวมาขาย
ข้าต้องไปแล้ว
คงต้องมอบเหวินจูให้ท่านดูแล
แถวนี้โจรชุกชุมเหลือเกิน
ข้าจะดูแลนางให้ดี
อย่าออกไปนะ ข้างนอกไม่ปลอดภัย
เขาจะเอาอาหารเข้ามาให้ในนี้
ข้าจะไม่อยู่สัก 2-3 วัน
รอข้าอยู่ที่นี่
ท่านจะหาเขาเจอรึเปล่า
ราชสำนักต้องการตัวเขาไปสำเร็จโทษ
ข้าต้องทำหน้าที่ของข้า ต่อประชาชนและฮ่องเต้
ท่านตามสังหารพวกหลบหนี ได้เงินค่าหัวมากไหม
ก็พออยู่ได้
ท่านเป็นผู้แทนพระองค์
ทำไมพูดแบบนั้น
มันเป็นเสี้ยนหนามตำใจข้าเหลือเกิน
- ตัวนี้! - ตัวนั้น!
ตัวสีขาว!
ทำไมเจ้าไม่ผูกม้า ข้าบอกให้เจ้าเฝ้ามันไว้ไงล่ะ!
ทำอะไรของเจ้าน่ะ
- นั่นขบวนสินค้าใช่ไหม - ใช่
มีกี่คน
- สาม - เป็นคนพวกไหน
เติร์กคนหนึ่ง พระรูปหนึ่ง
กับทหารนายหนึ่ง
ข้าจะไปตามคนอื่นๆ มา
ดูคนเติร์กนั่นให้ดีสิ
- แล้วไง ก็คนเติร์กน่ะสิ - ลองดูอีกทีซิ
- ก็ยังเป็นเติร์กอยู่ - ลองดูใหม่
ขนาดมองสองตายังมองไม่ออก!
นายท่าน!
ยังเป็นเหยี่ยวตาเดียวคนเดิมนะ
ฉันอะไรหน่อยนะคะ
ขอบคุณ
อมิตตพุทธ
พี่สาว
ผู้ชายในหมู่บ้านท่านคิดค่าจ้างเท่าไร ถ้าให้เฝ้ากองคาราวาน
พวกเขาเลิกทำมาหลายปีแล้ว
นายท่าน ทำไมมีทหารมากับท่านด้วย
ท่านบรรทุกอะไรมา
ไม่รู้ และข้าไม่เคยถาม
ใช่แล้ว
เขาช่วยชีวิตข้า ข้าต้องตอบแทนเขา
นายท่าน เราเป็นพี่น้องร่วมสาบาน
ถ้ามีอะไรที่เราช่วยได้ ท่านบอกมาได้เลย
ไม่มี ข้าแค่แวะมาทักทาย อยู่เลยไม่ได้
รุ่งเช้าข้าก็จะไป ต้องไปจ้างคนคุ้มกันเพิ่มที่หน้าด่าน
- มันพังหมดแล้ว แทบจะร้างก็ว่าได้ - จริงด้วย
เหลือแต่ซากแล้ว
ถ้ารู้มาก่อน ข้าคงจัดการมันที่นั่น
- ชะล่าใจไปหน่อย - ใช่
ตอนนี้ก็ยังไม่สาย
นายท่าน ท่านน่าจะ...
ทหาร!
เจ้าบรรทุกของมีค่ารึเปล่า
เปล่า มีแต่พระไตรปิฎก
ทำไมไม่เอาไปแลกเมียมาสักคนเล่า มาอยู่ที่นี่กับเราดีกว่า
- พวกเจ้าเข้าใจเลือกที่จริงๆ - ดีใช่ไหมนายท่าน
- ข้าเองก็อยากจะปักหลักที่นี่เหมือนกัน - วิเศษ!
อย่าเพิ่งดีใจ ให้ข้าพาเขาไปส่งโดยปลอดภัยก่อน
ให้ข้าไปด้วยเถอะ นายท่าน
เฮ้ย ตื่น
อยากทำงานใช่ไหม
- อยาก - งานนี้อันตรายนะ
แล้วยังไงอีก
ข้ามาไกลถึงขนาดนี้
ข้ารู้จักเอาตัวรอดน่า
- ชื่ออะไร - ทุกคนเรียกข้าว่าเฒ่าหัวรั้น
- ใส่อานม้า แล้วไปกันได้ - ม้าที่ไหน
- ไม่มีม้า แต่จะของานทำ - เพราะข้าไม่มีงาน ถึงได้ขายม้าไปแล้ว
ใครๆ เรียกข้าว่ากิ้งก่า แต่ที่จริงข้าชื่อตี้หู
ชีวิตข้ารู้จักคำว่าอันตรายดี
ข้ารู้จักเอาตัวรอดนะ
- พ่อแม่เจ้าล่ะ - ไม่มีหรอก
อาจารย์ก็ตาย เพื่อนก็เป็นทหารกันหมด
ไปหัดค้าขายซะเถอะ
ท่านลุง ทดสอบีฝมือข้าก่อนสิ
- อย่าตามเรามา - ท่านลุง ทดสอบีฝมือข้าเถอะ
- จอมโหดแซ่หลี่ - ท่านคงเป็นผู้แทนพระองค์
ท่านทำผิดฐานขัดพระราชโองการใช่ไหม
- ทหารไม่ฆ่าคนโดยไร้สาเหตุ - ท่านทำผิดที่แข็งข้อใช่ไหม
ทหารไม่อุทิศตัวอย่างไร้เหตุผล
งั้นก็ดี
จื่อโหมว เจ้าอย่ามายุ่ง
ท่านพี่
ข้าก็เป็นทหารนะ
เรานำสินค้าล้ำค่าส่งไปยังราชสำนัก
ข้าขอให้เขาช่วยคุ้มกันขบวนสินค้า
ท่านพี่ ท่านทิ้งเราไม่ได้นะ!
ท่านพี่
ได้ยินแล้วใช่ไหม
คำสั่งราชสำนักต้องปฏิบัติตาม เขาต้องทำงานของเขา
ข้าจะให้โอกาสท่านสามครั้ง ถ้าท่านฆ่าข้าได้...
ท่านก็นำขบวนสินค้าไปยังเมืองหลวง
ถ้าท่านชนะข้าไม่ได้...
ข้าจะนำขบวนสินค้าเข้าเมืองหลวง แล้วค่อยสู้กันที่นั่น
ตกลง ชักดาบออกมา!
ท่านใช้ดาบเกินสามครั้งแล้ว
ถือว่าเสมอ! แล้วเจอกันในเมืองหลวง
อย่าแอบตามข้ามาแบบนี้
นายท่าน ข้าอยากเห็นกับตาว่า...
ท่านรับมือผู้แทนพระองค์ยังไง
เจ้าโง่
แค่อยากดูว่า เขาจัดการกับข้ายังไงน่ะสิ
จะได้มีคนคอยเก็บศพไงล่ะ
- อย่ามายั่วข้า - ท่านไม่รู้สึกตัวหรอกว่าข้าไปด้วย
เราแยกกันตรงนี้ พวกเจ้ากลับไปซะ
- ท่านทำเหมือนเราเป็นคนแปลกหน้า - ยามนี้ไม่เหมือนกาลก่อนแล้วใช่ไหม
นายท่าน ท่านจะทำเฉยชา ต่อเฒ่าตาเดียวเช่นนี้รึ
ข้าบอกแล้วไง เราแยกกันตรงนี้
กลับไปซะ!
เราไม่เปลี่ยนใจง่ายๆ หรอก
เราจัดขบวนแบบเดิม คุมหน้ากับระวังหลัง!
ขออภัย น้องเรา ข้าไม่อยากให้เมียเจ้าต้องเป็นม่าย
สร้างบ้านไว้รอข้า แล้วข้าจะกลับมา
จำคำข้าไว้ให้ดี
เคลื่อนขบวน!
หยุดก่อน!
ข้าเอาเงินที่ท่านให้มาไปซื้อลา
เงินเท่านั้นไม่พอซื้อม้า
เงินที่ข้าให้เจ้า ซื้อลาได้ 5 ตัวด้วยซ้ำ เด็กโง่ มีเงินแล้วไม่รู้จักใช้
- ไปอยู่ท้ายขบวน - ข้าไปด้วยได้รึ
เร็วสิ!
หม่าคุน!
- ว่าไง - มานี่ซิ
- ลูกดิ้นอีกแล้ว - ข้ามั่นใจว่าเป็นลูกชาย
รอให้ข้าคลอดลูกชายให้หม่าคุนก่อนเถอะ เลิกทำใหญ่โตกับข้าแน่!
- ใครว่าข้าขอน้ำ - ไปให้พ้น
ถ้าข้าไม่กลับมา...
ฝากดูแลเมียข้า...
และลูกสาวข้าด้วย
ฟังเจ้าพูดเข้า เราเป็นพี่น้องกัน มีอะไรต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว
อย่าได้ทิ้งข้าไม่ให้มีส่วนร่วม
- เมียเจ้ากำลังจะมีลูก - แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย
ท่านอัน
ท่านเป็นเจ้าแห่งมวลมนุษย์ ท่านปกครองทะเลทราย
ท่านข่านต้องการอะไรจากข้ากันแน่
บอกมาตรงๆ
ข้างนอกมีขบวนสินค้าจากอินเดีย
ท่านข่านผู้ปรีชาของเรา อยากให้ท่าน...
ท่านทำศึกกับชาวถังอยู่มิใช่หรือ
ดินแดนตะวันตกจะเป็นของท่านในไม่ช้า
จะมาสนใจอะไรกับ ขบวนสินค้าเล็กๆ ขบวนเดียว
มันบรรทุกสินค้าที่ท่านข่านต้องการ
ถ้าเป็นเช่นนั้น ทำไมท่านไม่บุกเข้ายึดเอง
ท่านข่านของเราลั่นวาจาไว้ว่า หากท่านยอมทำงานนี้ให้
ท่านจะขอรางวัลอะไรก็ย่อมได้
ข้าอยากแต่งลูกสาวท่านข่านเป็นเมีย
ไปบอกท่านข่านผู้เกรียงไกรตามนี้
คราวนี้ใช้ดาบจริง!
ถ้าอยากทำงานกับข้า...
ต้องฝึกปรือให้มากกว่านี้
ท่านอันี ฝมือยอดสมคำร่ำลือจริงๆ
ไม่น่าแปลกใจที่ท่านเป็นใหญ่ที่นี่!
ข้าเป็นพ่อค้า
ไม่ต้องมาเยินยอกันหรอก
จริงสินะ
เมื่อท่านทำงานสำเร็จ ท่านข่านจะจัดพิธีมงคลให้ตามที่ท่านขอ
บุตรสาวคนเดียว ถือว่าเล็กน้อยมาก เมื่อแลกกับการครอบครองดินแดนตะวันตก
- ท่านว่าไหม - แน่นอน
ท่านคงไม่ว่าอะไรนะ ขอบใจ
ไม่ต้องกลัว
งานนี้เพิ่งเริ่มเท่านั้น
กลับไปเตรียมสินสอดได้แล้ว
เฒ่าหัวรั้น ขึ้นม้า!
ไปด่านม้าใหญ่กัน ดูซิว่าจะหาใครมาช่วยอีกได้ไหม
เข้าท่า งานดูแลอูฐนี่มันเหนื่อยไม่เบา
นายท่าน ข้าไปด้วย
อยู่นี่แหละ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น จงนำขบวนไปยังหุบเขาผาแดง
ไม่ต้องห่วง โปรดไว้ใจข้า
ดูไม่ชอบมาพากลเท่าไร
เจ้าไม่ได้ฆ่าคนมานานเท่าไรแล้ว
หลายปี
ดูท่าฤดูแล้งกำลังจะมาเยือน
ถ้าอย่างนั้นก็น่าเป็นห่วง ข้ายังไม่ได้ลับดาบเลย
- เกิดอะไรกับพวกนั้น - เจ้ากลัวรึ
โชคร้ายจริงนะ ตาเฒ่า งานแรกก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้
นั่นมันคนของข้า
กำลังหาคนคุ้มกันอยู่รึ
ข้ามีนักดาบประมาณ 10 คน
ท่านจะจ้างก็ได้
ที่นี่กำลังระส่ำระสาย เลยไม่มีงานทำมาก
ราคาต่อรองกันได้
- ข้าอยากได้คนต้อนอูฐเท่านั้น - คนต้อนอูฐงั้นเรอะ
ท่านไม่อยากได้คนต้อนอูฐหรอก
ท่านหลอกข้าไม่ได้
- แปลว่าอะไร - เปล่า
ข้ากำลังหางานให้คนของข้าเท่านั้นเอง
ถ้าท่านอยากให้ข้าสบายใจ ก็จ้างคนของข้าซะ
ไม่อย่างนั้น...
พนันกันได้เลย ข้าจะชิงกองคาราวานท่านมาให้ได้
ข้าไม่ยอมให้ท่านหลุดมือแน่
มี 2 ทางให้ท่านเลือก
ข้าบอกไปแล้ว
ข้าต้องการคนต้อนอูฐ ไม่มีการต่อรองอะไรทั้งนั้น
ตามมา!
เร็วเข้า!
เร็ว ข้ามกำแพงไป!
- ไปเร็ว! นอกจากเจ้าอยากสู้กับพวกมัน! - ไม่เอาแน่!
ส่งมือมา
- ไปเร็ว! - เร็วเข้า!
ตามข้ามา
ขอบใจ แม่นาง
ข้าไปไม่ไหวแล้ว ท่านไปเถอะ ไม่ต้องสนใจข้า
- ให้ข้าช่วยไหม นายกองหลี่ - ดูท่าท่านจะมาผิดที่นะ
ท่านต้องไปรอข้าอยู่ในเมืองหลวง
ข้าไม่อยากให้ท่านตายในเงื้อมมือโจร
ท่านจะได้ไม่ต้องเหนื่อยไง
- หวู่มาแล้ว! - เจ้าโล้นมาแล้ว!
- หม่าคุนมาแล้ว! - เถามาแล้ว!
เร็วเข้า นายท่าน!
เร็ว!
ข้าต้องการคนคุ้มกัน ท่านจะมาไหม
ยิ่งไปถึงเมืองหลวงเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี
ขึ้นม้า!
นี่ไม่ใช่เรื่องอะไรของท่าน
ข้าอุตส่าห์ติดตามเขา
หน้าที่กำจัดเขาเป็นของข้า ไม่ใช่ท่าน
ข้าไม่สนว่ามันจะอยู่หรือตาย
ท่านไปตามทางของท่านจะดีกว่า
อย่ามาเป็นศัตรูกัน เพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เลย
พื้นที่นี้เป็นเขตปกครองของราชวงศ์ถัง
เมื่อไม่มีข้าหลวงมาประจำ ข้าย่อมเป็นผู้ดูแล
ถ้าท่านต้องการผ่านทาง
ก็ต้องผ่านดาบข้าไปให้ได้ก่อน
ตาเดียว! หม่าคุน!
- นำทางไป - ครับ นายท่าน!
- จื่อโหมว! - ครับ!
- ดูแลขบวนทั้งหมด! - รับทราบ!
- หวู่! - ครับ!
- เจ้าโล้น! - ครับ!
- คุมเชิงด้านหลัง! - ทราบแล้ว!
- แล้วข้าเล่า - เจ้ารึ
เจ้าอยู่กับข้า
นับจากนี้ไป กองทัพท่านข่าน เป็นผู้ปกครองเมืองนี้
ถ้าไม่มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น ห้ามใครออกจากเมืองโดยไม่ได้รับอนุญาต
ใครฝ่าฝืน ตายสถานเดียว
นายท่าน
เราเห็นพวกมันมุ่งหน้า ไปทางหุบเขาผาแดง
มีคนคุ้มกันประมาณ 6-7 คน
หุบเขาผาแดงเรอะ
ไปกันเลย
ท่านไหลซีนำข่าวกลับมา
เราจะไปจากหน้าด่านม้าใหญ่
และเร่งรุดไปทางตะวันออก ให้ทันขบวนของนายกองหลี่
ท่านไหลซีไม่อยากให้พวกโจร เข้าปล้นขบวนสินค้าเสียก่อน
ท่านอยากจับตาดูจอมโหดแซ่หลี่ด้วย
- เราเคยทำศึกที่นี่สามครั้ง - สองต่างหาก
- ไม่ใช่ สามครั้ง - สอง
ดูสิ นั่นไงหลุมศพท่านหวู่ ข้าขุดเองกับมือ
เราจะมาคารวะตอนขากลับ
หม่าคุน บอกให้ทุกคนระวังตัว
รับทราบ
อูฐจะตามม้าทันไหม
- ก็เกือบๆ - เร่งีฝเท้าให้เร็วที่สุดเลยนะ
- เข้าใจไหม - เข้าใจแล้ว ไปกันเลย!
ทางซ้ายมีพวกโจร! ไปทางขวา!
ให้อูฐเร่งีฝเท้าหน่อย!
ตี้หู เร็วเข้า!
- ตามขบวนสินค้าให้ทัน! - เร็วเข้า!
เฒ่าหัวรั้น!
เร็วหน่อย!
รอข้ามานะ
- อย่าให้พวกโจรหนีไปได้! - ไม่ต้องห่วง นายท่าน!
หวู่! เจ้าโล้น! คว้าเชือกไว้
กระตุกเชือก!
ไปเร็ว!
ตามขบวนให้ทัน!
- เราจะไปทางไหนดี - ข้าก็ไม่รู้
โจรมาแล้ว!
เฒ่าหัวรั้น คุ้มกันขบวน!
หม่าคุน ไปกันเร็ว!
- ตาเดียว! - รับทราบ!
เราจะชิงเป็นฝ่ายบุก เจ้านำขบวนเข้าช่องเขา
ข้าจะทำให้ดีที่สุด นายท่าน
บุก!
หม่าคุน กระตุกเชือกขึ้น!
ข้าจัดการมันให้เอง!
ขบวนสินค้าแตกเป็นสองกลุ่ม!
บุกกันต่อ!
ตามมา
ตามเข้าไป
- คุ้มกันทางเข้าช่องเขา! - ครับ นายท่าน!
ตี้หู ดึงบังเหียน
ไปเร็ว!
เฒ่าหัวรั้น ท่านนำหน้าไป
ตี้หู เข้าช่องเขาเร็ว!
เจ้าโล้น เจ้าตามไป!
เจ้าโล้น!
ไปเถอะ!
เจ้าไปสกัดทางเข้า!
เมื่อผ่านช่องเขาแคบไปได้แล้ว
เราก็เข้าสู่ป่าทึบ
นายกองหลี่พาเราไปที่สุสานลับใต้ดิน
เขาไม่แน่ใจว่า พวกโจรจะรู้จักที่นี่หรือไม่
แต่ทุกคนเข้าใจดีว่า ไม่มีทางอื่นแล้วในขณะนั้น
เขาแกล้งทำเป็นจำข้าไม่ได้
เขาอาจไม่คิดว่า ข้าจะมากับท่านไหลซี
หรือเขาอาจกระอักกระอ่วนใจ กับการที่ข้าเป็นผู้หญิง
ถ้ำนี้ชื้นหน่อย เจ้าเอาหนังสัตว์มาปูนั่งเถอะ
นายท่าน คนนั้นเป็นใคร
ผู้แทนพระองค์
- หวู่! - อย่านะ หวู่!
เรายังต้องไปกันอีกไกลนะ
นายท่าน เชิญพักผ่อนข้างกองไฟ
พวกมันจะซ่อนตัวที่ไหนได้
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ไม่ช้ามันก็ต้องกระหายน้ำ
ทางตะวันออกเป็นทะเลทรายโกบี ไม่มีน้ำให้ดื่ม
ทางใต้เป็นที่ราบสูงน้ำแข็ง ทิเบตปกครอง
ในเทือกเขาก็มีมนุษย์กินคน
และทางเหนือเป็นค่าย 18 ลี้
- เจ้าไปวางยาพิษที่บ่อน้ำขม - ครับ นายท่าน
ไปบอกพวกเติร์กให้ตั้งด่านตรวจ บนทางทุกสายที่มุ่งหน้าสู่...
- ค่าย 18 ลี้ - ครับ!
ท่านว่ามันแปลกไหม ที่พวกโจรมุ่งมั่นดึงดันถึงเพียงนี้
ก็แปลกอยู่เหมือนกัน
มันตัดขบวนเราเป็นสองส่วน
ถ้าเป้าหมายคือการปล้นชิง มันก็ได้สินค้าไปครึ่งหนึ่งแล้ว
มันไม่ได้ตามล่าพระไตรปิฎกแน่
พวกมันผ่ากลาง เพื่อแยกสี่คนท้ายออกจากขบวน
ตอนอยู่ที่หน้าด่าน อันพยายามให้เราจ้างคนของเขา
เขาอยากชิงขบวนสินค้า เหมือนรู้ว่าเราบรรทุกอะไรมา
ใช่แน่
ต้องมีอะไรสักอย่างที่เราไม่รู้
อาจจะเป็นเจดีย์จำลององค์นี้
ข้าไม่ได้หลับ กำลังฟังอยู่
บอกความจริงมา
นอกจากพระไตรปิฎก ยังมีอะไรอีก
ไม่มีอะไร ข้าบอกท่านไปหมดทุกอย่างแล้ว
ถ้าเจ้าไม่พูดความจริง เราจะเปลี่ยนเส้นทาง กลับบ้านแทน
- พี่ท่าน พี่ท่าน! - บอกความจริงมา!
ข้าบอกแล้ว แค่เงินไม่เท่าไหร่ ไม่มีอย่างอื่น
ถ้าแค่นั้น ไม่มีเรื่องอย่างนี้แน่!
พี่ท่าน
- พี่ท่าน - เจ้าไม่เห็นรึ
- เราเสียคนไปคนหนึ่งเพราะของนี้! - พี่ท่าน! พี่ท่าน!
บอกมา!
เณรน้อย
ข้าเป็นผู้แทนฮ่องเต้
ท่านจะไว้ใจข้าได้ไหม
นี่คือสิ่งที่ทุกคนต้องการ
พระบรมสารีริกธาตุของพระบรมศาสดา
ดินแดนตะวันตกฝักใฝ่ในพระพุทธศาสนา
สิ่งนี้จะช่วยให้สามารถกุมอำนาจ ในแดนพุทธธรรมได้
พวกเติร์กต้องอยู่เบื้องหลังท่านอันแน่
ตี้หู
เจ้ารับไป
โตขึ้น เจ้าจะเป็นนักรบที่เก่งกล้า
แต่ตอนนี้กลับบ้านไปซะ
ท่านลุง ข้าซาบซึ้งพระคุณเป็นยิ่งนัก!
- จื่อโหมว! - ครับ นายท่าน!
รีบนำอูฐ 10 ตัวไปยังบ่อน้ำขม
ใช้อุบายทุกอย่าง
ลวงให้พวกมันคิดว่าเรากำลังหาน้ำดื่ม
และจำต้องมุ่งหน้าไปทางค่าย 18 ลี้
- วางยาอูฐสองตัวที่บ่อด้วย - เข้าใจแล้ว
- แล้วยาพิษล่ะ - ท่านอันวางยาน้ำในบ่ออยู่แล้ว
- แล้วเจอกันที่เดิม - ครับ นายท่าน!
- แล้วจะทำยังไงกันต่อ - นั่นสิ
เราเหลือทางสองสาย
ขึ้นเหนือ หรือไปทางตะวันออก
ที่ค่าย 18 ลี้ คนรับสินค้าของฮ่องเต้รอเราอยู่
แต่กว่าจะไปถึง เราอาจตายในเงื้อมมือ พวกเติร์กกับโจรห้าร้อยกันหมด
พระธาตุจะตกอยู่ในมือมัน ทางตะวันออกของทะเลทรายมีป้อมร้าง
- จากที่นี่ใช้เวลาเดินทาง 10 วัน - แต่ถ้าไม่มีน้ำ เราไปไม่ถึงแน่
ในทะเลทรายมีธารน้ำใต้ดิน
- ข้าพบเข้าโดยบังเอิญเมื่อ 11ปีก่อน - พูดเหลวไหล!
- นี่ไม่ใช่เวลาเล่านิทานนะ! - จริงๆ! ข้าเห็นกับตา!
เราถึงรอดชีวิตมาได้
ข้าว่าเขาไม่ได้พูดเล่น
- เจ้าเคยดื่มน้ำจากธารนั้นด้วยตัวเองรึ - แน่นอน!
และเจ้ามั่นใจไหมว่า ครั้งนี้เราจะหาพบอีก
ถ้าท่านไว้ใจข้า...
- ข้าขอใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน - ตกลง!
ท่านไหลซี ถ้าหาธารน้ำไม่พบ...
เราคงไปได้ไม่ครบทุกคน
ข้าไม่ปล่อยให้ท่านตาย ก่อนจะถึงเมืองหลวงแน่
ในทะเลทราย ท่านเอาแน่เอานอนไม่ได้
ก็ไม่แน่นักหรอก
เณรน้อย ถ้าเราออกจากที่นี่ไม่ได้ พระธาตุนี้ก็...
จิตข้ามองเห็นเมืองหลวง
ข้าเห็นวัดวาอารามที่นั่น
ข้าเห็นพระธาตุ ประทับอยู่บนบัลลังก์ดอกบัว
โปรดสวดให้พระพุทธทรงคุ้มครองเราด้วย
- ทุกคนเข้าใจแล้วนะ - ครับ
นายท่าน พวกมันกำลังเดินทางไปบ่อน้ำขม
- อีกนานแค่ไหน - ราว 2 ชั่วโมง
ทุกคน ไปกันเถอะ
- ท่านต้องโทษจริงรึ - หือ
เจ้าคิดว่ายังไงล่ะ
ท่านทำผิดอะไร
ฆ่าคนรึเปล่า
บางครั้งการฆ่าไม่ใช่ความผิด ไม่ฆ่าต่างหากที่ผิด
แต่ราชสำนักก็สั่งประหารฆาตกร
ไม่ต้องขนสัมภาระลง เดี๋ยวเราจะลงใต้กันต่อ
- หม่าคุน จุดไฟ - รับทราบ
เจ้าเคยพบเขามาก่อนรึ
ท่านจะฆ่าเขาอย่างนั้นรึ
มันเป็นหน้าที่ของข้า
การไม่ฆ่าก็อาจเป็นความผิดสินะ
พักผ่อนซะเถอะ เราต้องเดินทางอีกไกล
เอ้านี่ ดื่มน้ำเสียหน่อย
เชิญ
เรามีน้ำให้ดื่มวันละ 10 อึก
เขาดื่มส่วนของเขาหมดแล้ว
ปล่อยให้หิวน้ำไป!
อีกไม่ไกลก็จะถึงธารน้ำแล้ว
อยู่ข้างหน้านี่เอง
เจ้าไปกับเฒ่าหัวรั้น
หม่าคุน
นายท่าน ดื่มน้ำเสียหน่อย
เก็บไว้เถอะ
นายท่าน ดูนั่น! มีคนมา
ไม่ต้องดูข้าก็รู้
ต้องเป็นจื่อโหมวแน่
แอ่งน้ำน่าจะอยู่ตรงนี้
ข้าจำได้ว่า ข้างๆ มีเนินเขาเล็กๆ
ไม่ใช่ต้นไม้แก่ๆ แบบนี้
แม่น้ำบ้าบอ มันหายไปไหนของมัน
พวกมันไปไม่ได้ไกลหรอก
- ขอน้ำหน่อยสิ - ฉี่ยังไม่มีเลย!
แต่เมื่อวานข้าเก็บไว้สองอึกนี่นา!
เจ้าบอกว่าเก็บได้ไง!
- ข้าจำไม่เห็นได้ - ไม่ยอมรับเรอะ เจ้าสารเลว
- อะไรกัน เจ้าจะกวนประสาทข้ารึไง - ข้าจะฆ่าเจ้า!
เจ้าโง่! ถ้าเจ้าจะหาเรื่องข้า ก็อย่าฝ่อซะก่อนล่ะ!
- พี่ท่าน พี่ท่าน! - พอเถอะ!
- ไม่ต้องกลัว! เจ้าชักดาบออกมาสิ! - เอาเลย!
- เจ้าได้ดื่มเลือดแทนน้ำแน่! - ลุกขึ้นมา!
มาสู้กันแบบผู้กล้าเลย!
- พี่ท่าน - ลุกขึ้นมา!
พี่น้องจะฆ่ากัน เพื่อน้ำสองจิบเชียวรึ
- น้ำยังเหลืออีกเท่าไร - เรายืดออกไปได้อีกวันเดียว
ถ้าพรุ่งนี้พวกนั้นไม่กลับมา เราจะฆ่าอูฐ
เลือดอูฐข้นเกินไป
กินไม่ได้หรอก
ถ้าเขาหาธารน้ำไม่เจอ
เราต้องให้เณร เหวินจู กับหม่าคุนล่วงหน้าไปก่อน
เก็บน้ำไว้ให้พวกเขา
เข้าใจแล้ว
ลูกของหม่าคุนควรมีโอกาสได้รู้จักพ่อ
พวกนั้นตามเรามาสองวันแล้ว
ท่านฉลาดไปหน่อยแล้ว
ข้าได้กลิ่นยาสูบของพวกมัน ลอยมาตามลม
นายท่าน ดูสิ ข้าเห็นควันไฟ
มีคนก่อกองไฟอยู่ตรงนั้น
80 ลี้ ตามกระแสลมพาไป
ประชุมพล
ข้าพยายามจับสำเนียงท่าน
แต่ฟังไม่ออกเสียทีว่าท่านมาจากไหน
ทหารที่ตายเพราะท่านแข็งข้อ เป็นสหายข้า
เราชักดาบออกมาพร้อมกัน เขาเป็นนักดาบีฝมือดี
แล้วทำยังไง ท่านถึงเอาชนะได้
ข้าใช้ดาบสั้น
ความเร็วและความแม่นยำ ย่อมได้เปรียบกว่าความยาว
ท่านจะชักดาบสั้นได้ไวกว่า
ท่านพูดถูก
อาจารย์ของข้ายืนยันว่า...
การใช้ดาบสั้นนั้นง่ายทั้งรุกและรับ
นายท่าน
พวกนั้นกลับมาแล้ว
เฒ่าหัวรั้น
- นั่งลงก่อน - แข็งใจไว้
- หาธารน้ำเจอไหม - เฒ่าหัวรั้น
พี่น้องทุกคน เรามีงานต้องทำแล้ว
เร็วเข้า!
นายท่าน ระวังข้างหลัง!
รับไป!
ข้าติดค้างท่าน
- ตอนนี้ข้าไม่ทำอะไรท่าน - อย่าเสียใจภายหลังละกัน
- หวู่ สกัดพวกมันไว้! - ครับนายท่าน!
- ทุกคนอยู่ครบไหม - ครับ!
- เหวินจูล่ะ - ข้าอยู่นี่!
ข้าโดนเข้าแล้ว
กรรมจริงๆ! ดึงออกมา!
- กัดไว้ - แข็งใจนะ!
เจ็บหน่อยนะ
โธ่เว้ย!
น้องข้า ช่วยกันย้ายศพ
ให้อยู่กลางแดดอีกสัก 2-3 ชั่วโมง
พวกมันก็จะยกดาบไม่ขึ้นแล้ว
ตัวร้อนเป็นไฟเลย
เราต้องการน้ำมากเหลือเกิน
หม่าคุน กลับมานี่!
กลับมา!
ไว้เป็นหน้าที่เราเถอะ ยังไม่ถึงตาท่าน
ไม่เลว
อย่าออกไป!
โธ่เว้ย!
เขาตายแล้ว!
เฒ่าหัวรั้นพูดถูก
เขาบอกแหล่งน้ำให้เราเมื่อตายแล้ว
ลิขิตสวรรค์
นี่เป็นลิขิตสวรรค์
พี่น้องข้า!
ขับไล่พวกโจรออกไป!
เมื่อสิ่งมหัศจรรย์บังเกิดขึ้นตรงหน้า
ท่านอันและพวกก็ล่าถอยไป
พวกเขาอาจคิดว่าสวรรค์เข้าข้างเรา
พวกเขาเลิกไล่ตาม เราจึงไปถึงป้อมเดียวดายในเวลาไม่นาน
แต่เมื่อไปถึง เราก็ไม่สบายขึ้นเท่าไร
นี่เป็นเมืองผีแท้ๆ...
มีทหารเพียงหยิบมือเดียว คอยเฝ้าคลังอาวุธ
ยังมีโจรและพวกเติร์ก คอยรังควานอยู่เรื่อยๆ
แม้ทุกคนจะเหน็ดเหนื่อยปานใด
นายกองหลี่ก็ไม่ยอมให้เราพัก
- เกาทัณฑ์ไฟ! - เร็วเข้า! เอาออกมา!
เอาขวานศึกมาด้วย!
ให้ข้าช่วยไหม
เณรน้อย ขอให้พระพุทธคุ้มครองเราด้วย
สวดมนต์ให้เรา
เหวินจู ศึกนี้จะต้องดุเดือดแน่
ข้าอาจไม่มีเวลาดูแลเจ้า จงดูแลตัวเองดีๆ
ข้าเป็นบุตรสาวแม่ทัพ
ข้าไม่กลัวหรอก
พ่อนางตายขณะทำศึกที่ด่านชายแดน
เราจะไปจากที่นี่อย่างปลอดภัย ใช่ไหม
ระวังตัวนะ
ถ้าพวกเติร์กบุกมา...
สวมเสื้อเกราะนี่ไว้
ช้าก่อน
ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนดี
ข้ายังไม่รู้เลยว่าท่านมาจากไหน
เมื่อท่านถามครั้งก่อน ข้าไม่อยากบอก
ที่จริง ข้าไม่ใช่ชาวถัง
ข้าเป็นชาวญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นงั้นรึ
ญี่ปุ่นอยู่ที่ไหน
ทางตะวันออก
ต้องเดินเรือข้ามทะเลตะวันออกหลายวัน
ที่นั่นเป็นหมู่เกาะ
ท่านจากที่นั่นมา เพื่อมาตามล่าข้างั้นรึ
เปล่า ข้าถูกส่งตัวเข้าวังของราชวงศ์ถัง
รู้ไหมว่าทำอะไร
ข้าถูกส่งตัวเข้าเมืองหลวง เพื่อเล่าเรียนวิชา
ตอนที่มาถึง ข้าอายุเพียง 13 ปี
ข้าเรียนวิชาดาบและมีดสั้น
ต่อมาก็เรียนเรื่องเขตแดน การรบบนหลังม้า และการศึกทางทะเล
อายุสิบสามงั้นรึ
ท่านเล่าเรียนมาตลอดเลยหรือ
ข้าคิดถึงครอบครัว
ข้าอยากกลับบ้าน
งั้นท่านต้องกลับ ถึงเวลาแล้ว
ข้าจะไปได้เมื่อฆ่าท่านสำเร็จ
พวกเติร์กบุกมา!
- พร้อม! - ป้อมนี้เป็นของเรา! ลุย!
ทิ้งถังน้ำมัน!
คบไฟ!
เหวินจู ยิงก้อนหิน!
เหวินจู จุดเกาทัณฑ์ไฟ!
เฝ้าประตูไว้!
กลับเข้าไป!
เร็วเข้า! ทุกคนเข้าไปข้างใน!
หม่าคุน เจ้าเข้าไปก่อน!
เร็ว!
เจ้าไปก่อน!
ไปเลย!
เร็วเข้า!
จื่อโหมว มาเร็ว!
นายท่าน รอข้าด้วย!
เรามาร่วมสวดและร้องเพลง เพื่อรำลึกถึงวีรชนผู้สละชีพกันเถอะ
ลิขิตสวรรค์
นี่เป็นลิขิตสวรรค์
ท่านไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีกแล้ว ท่านอัน
ท่านจะกลับก็ได้
ไม่จำเป็นต้องอยู่แล้วรึ
ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น
ข้าจะฆ่ามัน!
นั่นเป็นเรื่องของท่าน
ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา
เตรียมพล!
เคลื่อนพล!
ไม่นะ!
ท่านแม่
ข้ากำลังกลับบ้านแล้ว
เจ้า...
จากนี้ท่านจะไปไหน
กลับไปทางตะวันตก
ข้าจะไปด้วย
"พระบรมสารีริกธาตุ..."
"ได้ประทับอยู่ในวังหลวง"
"เปล่งรัศมีสีทองอาบพระราชวัง"
"นับแต่นั้นเป็นต้นมา..."
"ราชวงศ์ถังก็ครองแผ่นดินอย่างสงบสุข"
"ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นยุคทองแห่งประวัติศาสตร์จีน"